Het doel van dit boek is het herstellen van het iconografisch geheugen van de gemeente Engenheiro Coelho. Het belang van deze gebouwen en plaatsen in hun omgeving ligt in het feit dat zij altijd verbonden zijn geweest met belangrijke gebeurtenissen in het leven van de stad: de geboorte van een nieuw familielid; de kerk en religieuze en folkloristische feesten; huwelijksceremonies; de school; de werkplek; voetbalwedstrijden; het vliegveld; de aankomst van de trein, enzovoort.

Onder historici van de beschaving wordt vaak gesproken over “een volk met geschiedenis” en “een volk met geheugen”. Precies binnen dit concept wordt dit eerste gedrukte fotoalbum gepresenteerd.

In deze eerste editie, aangezien dit niet het hoofddoel van de publicatie is, zijn we er niet in geslaagd om alle documenten, foto’s en belangrijke feiten te verzamelen die de oprichting, evolutie en ontwikkeling van onze stad weergeven. Dit is slechts de eerste stap in een proces dat tijd en maatschappelijke betrokkenheid vereist. Veel van deze gegevens zijn nog onbekend of bevinden zich als persoonlijke en familiale relikwieën in kluizen, dozen en laden. Dit eerste volume zal waarschijnlijk leiden tot nieuwe verzamelingen die in onze databank worden opgenomen en zullen dienen als bron voor toekomstige publicaties en voor de oprichting van het Geheugencentrum van Engenheiro Coelho. Wij geloven in de voortdurende actualisering van dit werk met als doel het behoud van het geheugen.

HET BEGIN VAN ALLES

In het begin werden deze gebieden bewoond door inheemse volkeren, de echte Brazilianen. Later kwamen de Portugezen, de eerste immigranten. Het kolonisatieproces was steeds gericht op economische (mercantilistische) belangen. Het begon met de exploitatie van brazilhout, gevolgd door kleiwinning en later de teelt van suikerriet, daarna de zoektocht naar goud en edelstenen in Minas Gerais en uiteindelijk de koffieteelt. Aanvankelijk probeerden de Portugezen de inheemse bevolking te laten werken. Toen dit mislukte, haalden ze Afrikanen als slaven om in al deze activiteiten te werken.

Halverwege de 19e eeuw vond de koffieteelt ideale omstandigheden in de regio São Paulo. Door een tekort aan arbeidskrachten om de groei van de productie—vooral voor export—te ondersteunen, begon een nieuwe fase van bevolking. De Braziliaanse regering stimuleerde Europese immigratie, waaronder Duitsers, Belgen, Zwitsers, Oostenrijkers, Spanjaarden, Italianen, Japanners en anderen. Deze immigranten brachten nieuwe kennis en cultuur mee en leefden samen met de reeds aanwezige bevolking.

Aan het einde van de 19e eeuw, na de afschaffing van de slavernij, bleven veel zwarte mensen op de boerderijen werken.